Al
tijdens de middelbare school mocht Frank (met succes) toelatingsexamen doen
op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, en begon aan een Piano,
Gitaar en Zang studie, met uiteraard de daarbij behorende theoretische
vakken.
Maar
omdat ‘grote broer’ gitarist en hét voorbeeld was, speelde Frank tot
c.a. zijn 18e gitaar in diverse bandjes.
Hij begon z’n eerste band eind jaren 50 op jeugdige leeftijd samen met
o.a. Danny Prijs (later Danny and his Favourites), spelend op
Radio’s (voor de versterking) in Den Haag (naam band onbekend); twee
gitaren en drums.
Verhuisde
al snel daarna met de Familie naar Amsterdam, om daar op het
Amsterdams
Conservatorium de studie voort te zetten, en ook de middelbare school
af
te maken. Frank speelde met jongens van de Crescents veel in
Amsterdamse clubs, zoals het ‘beroemde-beruchte’
Las Vegas en San Fransisco op de Zeedijk.
In
1965 kwam hij bij de Jay Jay’s (Jumping Jewels) als gitarist.
Na Johnny Lion was
o.a. bij Circus Tony Boltini en voor de welzijnszorg van het Nederlandse
Leger.
In
Amsterdam speelde Frank verder met diverse groepen, waaronder
Peter Andrew and the Sapphires.
Daarna
in 1967 de eerste schreden op het toetsenpad: Hammondorgel gekocht,
en spelen bij
Shockin’ Blue (Rob
van Leeuwen). Dit duurde
niet zo heel erg lang aangezien het aanbod van Wim de Mik en
spelen bij The Sounds betekende een veel beter inkomen!
(niet veel later kwam Shockin’ Blue met Venus).
Sinds
die tijd heel veel gespeeld in binnen en buitenland met Wim en Eddy
en ook nog met andere groepen zoals Wendy and the Gardenia’s en Mayflower.
Later
ook nog als Pianist alleen
(www.franksband.nl),
maar nú dan weer met de ‘Oude bekenden’